در مقالات قبلی در ارتباط با اینکه اضافه بنا یا اضافه اشکوب چیست و چه اهمیتی دارد و چگوته احداث می شود و سایر نکات توضیحاتی ارائه دادیم، در این محتوا صرفاً بر مسیر قانونی دریافت مجوز اضافه بنا و یا به عبارتی بر روی مراحل قانونی، مقرراتی و الزامات فنی که مستقیماً با فرآیند اخذ مجوز مرتبط هستند، تمرکز خواهیم داشت. همانطور که در مقاله اضافه بنا هم توضیح دادیم اضافه بنا با استفاده از سازه LSF یا قابهای فولادی سبک)، هرچند از نظر فنی یک راه حل بهینه و ایمن است، اما در نظام حقوقی و مهندسی کشور مستلزم طی کردن یک فرآیند پیچیده و کاملاً تخصصی برای اخذ مجوز ساخت از مرجع صدور پروانه (غالباً شهرداری یا دهیاری) می باشد.
مزیت کاربرد LSF در فرآیند صدور پروانه
بزرگ ترین مانع در اخذ مجوز اضافه بنا، به این موضوع باز می گردد که آیا سازه موجود توانایی تحمل بار اضافی را دارد؟ در اینجاست که ویژگی های فنی LSF، به عنوان یک توجیه مهندسی قوی برای اخذ مجوز عمل می کنند:
کاهش بار مرده سازه: سازه LSF وزن سازه جدید را ۴۰ تا ۶۰ درصد نسبت به مصالح سنتی (بتن و فولاد) کاهش می دهد و این موضوع نقش محوری در تأیید ظرفیت باربری سازه موجود ایفا می کند. مهم ترین مستند فنی برای متقاعد ساختن مهندس محاسب و مرجع صدور پروانه به پایداری ساختمان اصلی این کاهش بار ناشی از سازه سبک فولادی است.
تاییدیه مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی: قاب فولادی سیک، یک فناوری و روش نوین ساختمانی است که از مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، گواهی فنی معتبرمی باشد. این تأییدیه رسمی، نشان دهنده ی انطباق سیستم با مقررات ملی ساختمان و آییننامه های فنی است که سبب می شود فرآیند بررسی های فنی برای کارشناسان شهرداری تسهیل شود.
انطباق با آییننامه ۲۸۰۰: به دلیل وزن کم و پاسخ لرزه ای بهینه، سازه ال اس اف عموماً ضریب رفتار مناسبی داشته و انطباق با سختگیرانه ترین الزامات آییننامه طراحی ساختمان ها در برابر زلزله را آسانتر می سازد.
مراحل دریافت قانونی مجوز اضافه بنا
مسیر قانونی دریافت مجوز اضافه بنا طی 3 مرحله تنجتم می شود که عبارت است از:
1. مراحل قانونی پیش از شروع طراحی (تأیید استحکام بنا)
2. الزامات تخصصی طراحی و محاسبات سازه LSF
3. اقدامات نهایی و صدور پروانه
مراحل قانونی پیش از شروع طراحی
در مسیر قانونی اخذ مجوز اضافه بنا، اولین گام تأیید استحکام بنای موجود آغاز است که در این فرآیند ماهیت پروژه قاب های فولادی سبک در هر گام نقش مؤثری ایفا می کند.
تشکیل پرونده و استعلام اولیه (مالکیتی و شهرسازی)
بررسی مدارک مالکیتی: دراین مرحله ابتدا متقاضی باید سند مالکیت معتبر و پایان کار ساختمان موجود را ارائه دهد.
استعلامات شهرسازی: استعلام از شهرداری در ارتباط با اینکه آیا ملک در پهنه مجاز برای توسعه عمودی قرار دارد و ضوابطی مانند تراکم مجاز، سطح اشغال، خط آسمان و محدودیت ارتفاعی محله امکان اضافه کردن طبقه جدید را فراهم می کند یا خیر. اگر ملک در منطقه ممنوعه باشد، پروژه متوقف می شود.
درخواست و ارزیابی فنی «استحکام بنا»
انتخاب مهندس ذیصلاح: مالک باید یک مهندس محاسب سازه دارای پروانه اشتغال از سازمان نظام مهندسی را برای انجام محاسبات استحکام بنا معرفی کند.
تحلیل سازه موجود: مهندس محاسب با تحلیل مجدد سازه موجود، ظرفیت نهایی سازه را در برابر بارهای ثقلی و جانبی تعیین می کند. این تحلیل شامل:
محاسبه بار مرده و زنده طبقه جدید : با توجه به وزن کم LSF، میزان فشار بر ستون ها، تیرها و فونداسیون موجود و یا همان بار مرده سازه باید به دقت مشخص شود.
آزمایشهای غیرمخرب: در ساختمان های قدیمی، ممکن است نیاز باشد تا آزمایش های بتن (مانند مغزه گیری یا چکش اشمیت) یا آزمایش های فولاد برای تعیین مقاومت واقعی مصالح انجام شود.
بررسی ظرفیت فونداسیون: ظرفیت باربری خاک و فونداسیون موجود در برابر مجموع بارهای جدید یابد حتما بررسی و تأیید شود.
تهیه گزارش فنی: مهندس محاسب با ارائه گزارشات و مستنداتی بر نتایج تحلیل های خود، گزارشی مبنی بر امکان یا عدم امکان اضافه اشکوب با سازه LSF تهیه و آن را به تأیید سازمان نظام مهندسی می رساند. این گزارش مبنای کار شهرداری برای عدم صدور یا صدور مجوز است.
الزامات تخصصی طراحی و محاسبات سازه LSF
پس از تأیید اولیه استحکام، طراحی دقیق طبقه جدید که باید منطبق بر ضوابط فنی LSF و مقررات ملی ساختمان باشد انجام شود.
انطباق نقشه های معماری با مباحث مقررات ملی
مبحث ۶ (بارهای وارد بر ساختمان): محاسبه دقیق بارهای مرده شامل وزن قاب LSF، پوشش های داخلی/خارجی، عایقها و بارهای زنده طبق کاربری جدید.
مبحث ۹ (طرح و اجرای ساختمان های بتن آرمه) و مبحث ۱۰ (طرح و اجرای ساختمان های فولادی): در صورتی که نیاز به تقویت و مقاوم سازی سازه موجود باشد باید طبق ضوابط این مباحث عمل شود.
مبحث ۱۱ (صنعتی سازی ساختمان ها): سازه های با قاب فولادی سبک باید به عنوان یک سیستم صنعتی، ضوابط این مبحث را به ظور کامل رعایت کند.
کنترل اثرات ترکیبی و اتصال سازه ها
اتصال سازه LSF به سازه اصلی: طراحی اتصالات امن بین قاب فولادی سبک جدید و سازه اصلی (بتنی یا فولادی) یکی از نکات تخصصی در این موضوع است. این اتصالات باید توانایی انتقال برش و لنگر را به طور کاملا امن داشته باشند و از تمرکز تنش یا جابهجایی نسبی بیش از حد در محل اتصال جلوگیری کنند.
اختلاف سختی: به دلیل تفاوت در سختی بین سازه موجود سنگین و سازه جدید LSF، تحلیل های دینامیکی برای بررسی رفتار آن ها به صورت ترکیبی ضروری است. این موضوع مانع از ناپایداری موضعی یا ایجاد طبقه ضعیف می شود.
طراحی مقاطع گالوانیزه: مهندس محاسب باید مقاطع پروفیل های گالوانیزه C و U را با در نظر گرفتن کنترل کمانش موضعی و کمانش پیچشی-خمشی طراحی کند.
اقدامات نهایی و صدور پروانه
مراحل نهایی صدور پروانه، بعد از تکمیل طراحی های فنی و محاسباتی انجام می شود.
تأیید نقشهها توسط مرجع قانونی
کنترل نقشهها در شهرداری: به منظور بررسی انطباق با ضوابط شهرسازی و مقررات ملی ساختمان نقشه های معماری و سازه ای که شامل جزئیات مربوط به سازه LSF و اتصالات به سازه موجود می شود، توسط کارشناسان شهرداری کنترل و تأیید می شوند.
تعهد محضری: در اکثر موارد، از مالک و مهندس محاسب عدم تحمیل بار اضافی بر فونداسیون و اجرای دقیق طرح مقاوم سازی تعهد محضری گرفته می شود.
تعیین ناظر و اجرای پروژه
انتخاب ناظر متخصص LSF: به دلیل تخصصی بودن این سازه، توصیه می شود مهندس ناظر آشنا با این سیستم بر اجرای صحیح جزئیات فنی و کیفیت اتصالات در مرحله ساخت نظارت کند.
تضمین کیفیت اجرا: رعایت کامل استانداردهای نورد سرد و ضوابط اجرای این سازهها در فرآیند ساخت با سازه LSF باید به طور کامل رعایت شود. به ویژه در مورد جوشکاری گالوانیزه و کنترل کیفی پیچ و مهره ها که انتقال بار را تضمین می کند این موضوع اهمیت دارد.
برای تغییر این متن بر روی دکمه ویرایش کلیک کنید. لورم ایپسوم متن ساختگی با تولید سادگی نامفهوم از صنعت چاپ و با استفاده از طراحان گرافیک است.
سخن پایانی
اخذ مجوز اضافه بنا با سازه LSF تنها با تکیه بر جنبههای سادگی و سبکی LSF قابل انجام نیست. بلکه یک فرایند تخصصی مهندسی-حقوقی است که نیاز به ارائه مستندات فنی، تحلیل های پیچیده سازه ای بر روی بنای موجود و جدید، و انطباق کامل با جزئیات مقررات ملی ساختمان و آییننامه ۲۸۰۰ دارد. موفقیت در این مسیر، منوط به همکاری یک تیم مهندسی محاسب مجرب در زمینه LSF است که بتواند به صورت حرفهای، توجیه فنی کاهش بار را در مرجع صدور پروانه به اثبات برساند.